Starsze psy również zasługują na ciepły kąt, spokojne życie i człowieka, który pokaże im, że są ważne ❤️.

Ponad rok spędziła w schronisku w Płocku. Każdego dnia patrzyła, jak inni odchodzą do swoich domów, a ona wciąż zostawała za kratami. Czternaście lat życia, siwiejący pyszczek i coraz mniej nadziei sprawiały, że niewielu wierzyło, iż jeszcze ktoś ją pokocha. Aż pojawiła się szansa. Gdy zainteresowaliśmy się losem Pralinki, wszystko zaczęło się zmieniać. Jej historia dotarła do ludzi o wielkich sercach i w końcu wydarzył się cud – Pralinka znalazła swój dom. To kolejny dowód na to, że nigdy nie jest za późno na miłość. Starsze psy również zasługują na ciepły kąt, spokojne życie i człowieka, który pokaże im, że są ważne. Bo czasem wystarczy, że ktoś uwierzy w jednego zapomnianego psa… a jego świat zmienia się na zawsze . Na nasz apel zareagowało mnóstwo fantastycznych Osób. Odezwali się Ludzie, dla których Pralinka stała się ważna bez względu na wszystko co z sobą niesie. Takie sytuacje pokazują, że mamy wokół siebie, mądre empatyczne osoby, dla których najważniejsze jest dobro psa i nic poza tym .

Jesteśmy tym wszystkim poruszeni i BARDZO wzruszeni, nawet teraz ciężko nam coś mądrego napisać, bo łzy same lecą . To nie zdarza się codziennie, więc brakuje słów, które mogą opisać naszą wdzięczność za wszystko, co tak wiele osób, dla Pralinki zrobiło. Dziękujemy Pracownikom Schroniska w Płocku za okazane zaufanie. Dziękujemy Pani Agnieszce i Pani Iwonie za szczere zaangażowanie w pomoc dla Pralinki i za to, że się nie poddały i nigdy nie straciły nadziei . Dziękujemy schroniskowej Pani Weterynarz, że postanowiła zawalczyć o Babunię . Dziękujemy Wam WSZYSTKIM za każde dobre słowo, każde wsparcie, zainteresowanie i ogromną ilość udostępnień – bez Was to by się nie udało I najważniejsze podziękowania – Pani Joanno, nie ma takich słów, które oddadzą to co czujemy i jak bardzo jesteśmy Pani wdzięczni . Niewiele jest domów, które tak bezinteresownie i bez żadnych oczekiwań chcą podarować psiemu seniorowi godną i bezpieczną starość. To prawdziwy cud, że właśnie teraz stanęła Pani „na pralinkowej drodze”. WITAMY w orgowej RODZINIE . Jest Pani wyjątkowym Człowiekiem no i znowu się wzruszyliśmy ech… jak to dobrze, że Was mamy . To co, bierzemy chusteczki i płaczemy razem ALE tym razem tylko z radości .

Poprzedni wpis:
Kochani, labradorka Pralinka prosi Was o pomoc