Wyadoptowana. Limba to prawdziwa dama, delikatna i opanowana. Chodzący ideał.

Jak wspomnieliśmy wcześniej  do grona podopiecznych dołączyła „Limba” sunia w typie labradorki – wiek ok. 10 lat.

Zamieszkała w domu tymczasowym u Pani Magdaleny w Częstochowie, która wszelkimi staraniami pomaga suni stanąć „na nowo na nogi”. Dziękujemy za poświęcenie w początku nowego życia Limby.

Otrzymaliśmy pierwsze wieści z DT Limby:

Limba powolutku zadomawia się z DT 🙂 Jak na swój wiek nie wiele słyszy więc przywołanie jej graniczy z cudem 🙂 Nasza chudzinka waży 28 kg, ale nie jest obojętna, gdy widzi jedzenie – od razu jest w odpowiednim miejscu.

Limba jest bardzo czystą sunią wszystkie swoje potrzeby fizjologiczne załatwia na spacerach. Niestety bardzo szybko się męczy i dyszy. Reaguje na podstawowe komendy, podaje łapę, siada. Bardzo lubi się przytulać.

Zakupiony został szampon weterynaryjny, bo niestety zapach dawał się we znaki.

Dziś Limba miała swoją pierwszą wizytę u Pani weterynarz. Jak się okazało w uszach ma straszny bałagan, oczy słabe, prawdopodobny niedosłuch. Został pobrany wymaz na cytologię, gdyż jest jakiś śluz. Ale na szczęście wykluczono na USG ropomacicze. W serduszku nie wykryto żadnych szmerów. Zostało ustalone z Panią weterynarz, że poczekają na informacje oraz wyniki badań ze schroniska, w którym przebywała, (jakie dostała leki, czy została odrobaczona itp.) by tego nie dublować. Oczywiście ustalenia były również co do wyżywienia suni, Pani Magdalena będzie jej gotować zbilansowane jedzenie, a co do suchej karmy wchodzi karma wysokokaloryczna.

Limba to prawdziwa dama, delikatna i opanowana. Chodzący ideał.
Ale czy ktoś się znajdzie by dać jej nowy, kochający dom, nie patrząc na jej wiek czy schorzenia? By mogła zacząć życie od nowa bez głodu, cierpień i rozczarowań.

Poprzednie wpisy:
Kolejna biedna labradorka… ciąg dalszy
Kolejna biedna labradorka…

Nie wydajemy psów do budy lub do kojca.

Morfologia i biochemia krwi (schronisko):

Historia wizyt (schronisko):