Lamblioza – zwana też giardiozą – choroba pasożytnicza jelita cienkiego – wyjątkowe paskudztwo

lamblia

Lamblioza – zwana też giardiozą – choroba pasożytnicza jelita cienkiego – wyjątkowe paskudztwo, coraz częściej spotykane u naszych domowych pupili (psów i kotów), wywołujące przewlekłe biegunki z luźnym, cuchnącym, jasnożółtym kałem, zdarza się, iż podbarwionym krwią i śluzem.

Lamblie (Giardia intestinalis) to wredne pierwotniaki, występujące w klimacie umiarkowanym i bytujące przede wszystkim w zbiornikach wodnych mających kontakt z odchodami. Szczególnie rozkoszne warunki egzystencji lamblie znajdują w wodach powierzchniowych – jak rzeki, jeziora, stawy, zazwyczaj zanieczyszczane przez kał zakażonych dzikich zwierząt – ale także kałuże oraz przydomowe studnie korzystające z wód podskórnych, do których często przeciekają fekalia z przydomowych szamb i oczyszczalni ścieków. Lamblie należą do bardzo małych pierwotniaków (10 – 20 mikrometrów), ale zagrożenie jakie stwarzają dla ludzi i zwierząt jest bardzo potężne. Lamblioza należy do tzw. zoonoz, czyli chorób/zakażeń odzwierzęcych, które w naturalnych warunkach mogą przenosić się ze zwierzęcia na człowieka oraz z człowieka na zwierzę.

Lamblie mogą również przenosić się między ludźmi, najczęściej w drodze kontaktów seksualnych.

U 90% zwierząt zakażenie przebiega bezobjawowo, jednakże u 10% występują objawy tzw. ostrego zakażenia (mniej więcej od 1 tygodnia do 3 od wniknięcia cyst lamblii do organizmu). Główne objawy lambliozy to:

  • Biegunka lub przewlekły luźny, cuchnący, jasnożółty kał, bywa z domieszką śluzu i krwi
  • Gwałtowne wymioty prowadzące do odwodnienia
  • Gorączka
  • Wzdęcia i bóle brzucha
  • Chudnięcie połączone z brakiem apetytu lub chudnięcie przy normalnym apetycie

Rozpoznanie stawiane jest na podstawie badania kału (przynajmniej 3 – krotnego), w którym wykryte cysty lamblii świadczą o zakażeniu. Jedno badanie może nie wystarczyć, z uwagi na fakt, iż cysty Giardia intestinalis są wydalane okresowo, nie zawsze w dużych ilościach. Dlatego też przy obserwowaniu objawów klinicznych lambliozy, wykonuje się specjalny test (tzw. test immunoenzymatyczny), wykrywające w kale specyficzny rodzaj białka, który powstaje jedynie w momencie tworzenia się cyst.

Leczenie powinno objąć nie tylko zwierzę, u którego wykryto pasożyty, ale również wszystkich pozostałych członków rodziny (ludzi i zwierzęta), lamblioza stanowi bowiem wielkie zagrożenie dla każdego zakażonego organizmu. Lamblie mają bowiem ten parszywy zwyczaj „oszukiwania układu immunologicznego” przy pomocy produkcji tzw. fałszywych białek. Skutkiem tego mogą być ziarniniaki osadzające się w wątrobie, co w efekcie przynosi powikłania autoimmunologiczne – niszczenie przez organizm własnych tkanek i komórek. Lambliozy nie wolno lekceważyć!!!

oprac. E. Frankiewicz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *