Jak już dawno wiadomo stres jest normalną reakcją fizjologiczną, którą odczuwamy nie tylko my, ale też zwierzęta.

Psy czują go w bardzo wielu momentach, czasem nawet nie mamy pojęcia, że dana sytuacja może być dla nich stresująca. Zazwyczaj skupiamy się na samych objawach stresowych naszego pupila, czego efektem jest brak eliminacji przyczyn.

Jak już dawno wiadomo stres jest normalną reakcją fizjologiczną, którą odczuwamy nie tylko my, ale też zwierzęta. Psy czują go w bardzo wielu momentach, czasem nawet nie mamy pojęcia, że dana sytuacja może być dla nich stresująca. Zazwyczaj skupiamy się na samych objawach stresowych naszego pupila, czego efektem jest brak eliminacji przyczyn.

Do najczęstszych przyczyn stresu możemy zaliczyć:

• sytuacje, z którymi pies sobie nie radzi np. przebywanie samemu w mieszkaniu
• nowa sytuacja np. przyprowadzenie przez znajomych dziecka do naszego domu po raz pierwszy
• sytuacje kojarzone ze złym doświadczeniem np. będąc na spacerze napotkanie na swej drodze danej rasy psa, który go pogryzł, wizyta u weterynarza
• zła dieta
• choroby oraz urazy fizyczne
• zmiana poziomu hormonów w organizmie psa
• zespół stresu pourazowego np. znęcanie się nad psem w przeszłości, śmierć właściciela
• dany bodziec (np. odkurzacz)

Niestety każdorazowe złe doświadczenie lękowe powoduje jego wzmocnienie. Bodziec stresowy aktywizuje gruczoły, które przyczyniają się do wyrzutu hormonów odpowiedzialnych za różnego rodzaju reakcje(wyrzut trwa około 15-20 minut). Zaskoczeniem może być to, iż powrót do równowagi hormonalnej trwa o wiele dłużej (od 5 minut do nawet 14 dni). Dlatego też, jeśli nasz pies zachowuje się dziwnie warto zastanowić się nad tym czy nie przeżył jakiejś sytuacji stresowej np. 2 tygodnie temu (objawem tutaj może być brak ochoty na wyjście na spacer bądź gryzienie łapy do krwi w wyniku czego powstaje tzw. ziarniak).

Każdy pies wyczuwa nasze zmiany nastroju oraz wahania hormonalne.

Należy zapamiętać, że:

NASZ STRES TO TAKŻE STRES NASZEGO PSA

Objawy stresu u psa:

• ziewanie
• położone uszy do tyłu głowy
• mrużenie oczu lub ich błądzenie
• kulenie się
• podnoszenie łapy
• machanie ogonem bardzo krótkimi ruchami(jak widać pies macha ogonem nie tylko wtedy jak jest szczęśliwy)
• dyszenie
• zmarszczki na policzkach
• potocznie zwane „gwałcenie” zabawek, ludzi
• otrzepywanie się po sytuacji stresowej
• wypadanie sierści
• jeżenie się
• lizanie swoich kończyn, często do krwi
• niemożność załatwienia się
• alergie skórne
• brak apetytu
• częste oddawanie moczu
• przesadzone reakcje
• łupież skórny
• agresja (zapamiętajmy, że prawie zawsze agresja u psa jest spowodowana stresem!)
• szczekanie
• szybkie zmiany zachowań
• gryzienie rzeczy
• szalone bieganie tam i z powrotem
• gonienie ogona

Jak można obniżyć poziom stresu u psa?

Musimy ustalić czynnik stresu. Po pierwsze należy wykluczyć czy jego przyczyną nie są problemy zdrowotne (jeżeli stres utrzymuje się przez dłuższy okres czasu należy zrobić badania kliniczne). Stres może także powodować zła dieta bądź też mały poziom aktywności fizycznej. Jeśli wszystko ze zdrowiem jest w porządku musimy szukać dalej. Jeśli już uda nam się wywnioskować, co powoduje stres musimy zadbać o eliminację tego czynnika. Gdy zauważymy, iż nasz pupil stresuje się w danej sytuacji, należy go natychmiast z niej zabrać i dać mu czas na odpoczynek w swojej własnej przestrzeni. Jeśli dojdzie do tego, że pies będzie zachowywał się nieznośnie( np. przez zmiany poziomu hormonów w organizmie) powinniśmy próbować ignorować takie zachowania i przede wszystkim nie stosować żadnych kar. Istnieje wiele sposobów, aby pomóc psu zmniejszyć poziom stresu. Można zastosować ćwiczenia i masaże relaksacyjne, używać pozytywnych metod szkolenia psa (nagradzanie go za dobre zachowanie), powoli oswajać psa ze stresującym bodźcem (odkurzacz, samochód, dziecko), zapewnić mu odpowiednią ilość zabaw i ćwiczeń, być cierpliwym, zastosować preparaty relaksacyjne a jeśli to nie zadziała skorzystać z pomocy behawiorysty. Pamiętajmy przede wszystkim powinniśmy się postarać lepiej zrozumieć potrzeby naszego pupila oraz nie stresować daną sytuacją.

Oprac:  M. Kościelniak