Parwowiroza

Parwowiroza

Ostatnio dużo mówi się o wirusie Parwowirozy, nie wszyscy jednak wiedzą co on powoduje, dlatego też, chcielibyśmy Wam go nieco przybliżyć.

Chorobę tą wywołuje parwowirus (CPV-2), który w dużej mierze atakuje jelita, serce oraz tkankę limfatyczną.

Najczęściej chorują psy młode do 6 miesiąca oraz starsze około 10-12 lat, co wiążę się z ich słabą odpornością w tym okresie. Jednakże warto wiedzieć, iż Parwowirozą pies może się zarazić w każdym wieku. Występują jej dwie postacie: sercowa oraz jelitowa.
Ta pierwsza dotyka szczenięta w wieku od 4 do 6 tygodnia życia. Szczenię zazwyczaj zaraża się od matki. Objawy występują bardzo szybko, są nimi zazwyczaj: duszności oraz blade błony śluzowe. Zgon w przypadku zarażenia tą odmianą następuje prawie zawsze i to w bardzo szybkim tempie.

Objawy drugiego typu Parwowirozy tj. jelitowej:

• Brak apetytu oraz pragnienia
• Uporczywe wymioty
• Krwista oraz wodnista biegunka, która trwa kilka dni i ma charakterystyczny zapach
• Wysoka temperatura, która po pewnym czasie spada poniżej poziomu normy
• Odwodnienie
• Szybki oddech
• Słaba kurczliwość mięśni
• Spadek liczby białych krwinek, czyli tzw. Leukopenia

Do zakażenia tą chorobą zazwyczaj dochodzi poprzez drogę pokarmową (np. kiedy zwierzę zjada kał zakażonego osobnika, pije zakażoną wodę), lub też poprzez bezpośredni kontakt z zakażonym zwierzęciem.

Rozpoznanie:

Kiedy podejrzewamy, że nasz pies ma Parwowirozę natychmiast musimy się udać do weterynarza. Tam na postawie naszego opisu oraz testu płytkowego (można go zrobić w kilka minut) stwierdzi on, czy nasze zwierzę jest zakażone. Kiedy weterynarz ma wątpliwości co do diagnozy zawsze można wykonać specjalistyczny test ELSA lub PCR.

Leczenie:

• Konieczna tutaj jest głodówka, trwająca od 24-48 godzin! Opiekunowie zwierząt powinni o tym pamiętać. Po przegłodzeniu należy stopniowo wdrażać zaleconą przez lekarza weterynarii specjalistyczną karmę.

• Odpowiednio nawadniamy zwierzę – zazwyczaj poprzez kroplówki dożylne

• Podajemy antybiotyki wraz z osłoną, ponieważ błona śluzowa jelit jest bardzo wyniszczona przez chorobę

• Podajemy surowicę odpornościową

• Jeżeli zwierzę dalej męczą wymioty podajemy leki przeciwwymiotne

Profilaktyka:

Profilaktyka tej choroby polega na szczepieniach ochronnych.
Szczenięta powinno się poddać trzem szczepieniom: w wieku 6 tygodnia, 9 oraz 12.
Dorosłe psy powinny zostawać poddane tzw. Szczepieniom przypominającym raz na trzy lata. Suki hodowlane natomiast dodatkowo w 2 tygodnie przed kryciem.

Opracowanie: M. Kościelniak

Źródła:
Wiedza własna oraz:

  1. Ruiz de Gopegui Fernandez Rafael, Choroby Zakaźne Psów, Wyd. Edra Urban & Partner, Wrocław 2017
  2. http://therios.pl/parwowiroza-psow/ z dnia : 27.07.2018r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *