Misiek vel Milo – kolejne wieści (+film)

Szczęśliwy pies, szczęśliwa rodzina.

Witam. Misiu jest u nas 16 miesięcy.
Nie każdy z Was miał okazję go poznać, przyjeżdżając do nas był typowo dzikim psem, z wielkimi problemami w zachowaniu jak i mniejszymi w zdrowiu.
Brudna sierść, wylizane rany na łapkach, placki na skórze. Pierwsze nas czym zaczęliśmy pracować to socjalizacja z innymi psami, po takim czasie nadal idzie nam to opornie, ale jest dużo lepiej. Misiu wziął udział w szkoleniu ś.p Pana Grzesia- człowieka który szkolił psy do grupy poszukiwawczo-ratowniczych. Dzięki niemu prawie do zera udało się zminimalizować ciągnięcie na smyczy oraz skupianie uwagi na człowieku podczas spacerów. Mieliśmy z nim ogromny problem, bo był bardzo narwanym psem. Nie ma co się dziwić, jak zachowywał by się człowiek, który byłby zamknięty całe życie w klatce i dostawał tylko jeść ?
Ja mogę podsumować go zdaniem, że to WSPANIAŁY PIES i nie żałujemy, że został z nami. Jest bardzo do nas przywiązany. Na łóżko nie chce wchodzić, choć moi rodzice próbują go tego nauczyć. ? ma 3 swoje koja i dwa materace w zamian za łóżko, aby można było sobie z nim leżeć i się miziać. Ten psiak to prawdziwa Przytulanka ! I to zazdrosna, uwaga nie może być skupiona na innym psiaku bo szczeka. Taki jest rozpieszczony! Ma bardzo dużo ruchu, po kastracji troszkę przytył, ale udało nam się doprowadzić go do normalnej wagi. Nadal nie jest puszczany bez smyczy, tylko nad Odrą. Ma jeszcze smykałkę do uciekania.

Izabella